regina public library da bedava film vardi. gittim gunesli kupelerle. sehirdeki bicok yerliden biri saniyorlar beni paranoyasi var o kupeleri takinca. ve degisik davrandiklarini fark ediyorum. hosuma gidiyor. insanlarin bu degisken halini gormek. ustume koyduklari kimligi tasimama ragmen.
kahvecide turkiye irak - u nun ustu noktali tabi - kurt uclemesi hakkinda haber vardi. yine nefeslerin tutuldugu gunler. gecen gunler kabus gibi gecti. kendimi olabildigince uzdum galiba. sabah aksam haber okudum-dinledim-segrettimi-dusundum. ve ablamin dedigi gibi sadece agladim mi. ablama sadece aglamiyorum demistim. bunu dedikten sonra yorulana kadar fiskirttim galiba. sonra bitti. bisey degismedi. ama gun bitti. pilim bitti. ertesi gunude ayni geciremedim. hava hic olmadigi kadar guzeldi regina da o gun. enerji fiskiriyordu sehirden. parkda sohbet eden insanlar. yurudum. dagildi kafadaki bulutlar. huzun hep orda.
yillardir defalarca soz veririm: daha az agla, mumkunse aglama. en sevmedigim yonum. -gerci hicbir yonumu seviyormuyum, sorun orda baslayip bitiyor mu benim icin.
azaldigini soyleyebilirim. sebep kabarcik.
teknemizi ozledim. dun izledigim belgesellerden biri bluenose hakkindaydi. turkiyede kendi ahsap teknemizi yaptigimizi hayal ettim. sadece biz degil. arkadaslar. uzuuun suren bir calisma. paylasmak. yapmak ellerle. suyan indirmek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder